Dostluklar hep olmuş yalan.
Talan etti fırsat bulan.
Riyakârlıklar baş tacı,
Dürüstlüğü yok bir alan,
Pul saydılar, mal saydılar.
Dost demeyip, hep soydular.
Sevgi dolu insanları,
Bir kez olsun saymadılar.
Sahte, sahte gülüyorlar.
Dost diye övünüyorlar.
Bak yürekler param parça,
Halin nedir bilmiyorlar.
Şahin der çiçek, gül ektim.
Dikenlerinden çok çektim.
Dostlar ağlarını örmüş,
Ben nereden bilecektim.
Ş.Karaman
Etiketler: dostlar
Yazılar (RSS)
Şiir Çok Güzel de…
Ben “huylandım” nedense (!)
Allah Allah neden huylandın ki sen şimdi? Huylanacak bir şey mi yaptın yoksa?
Yok bir şey yapmadım ben! Masumum
Cidden…
eline saglik cok cok güzel siteme arada yollarsaniz byöegüzel siirler sevinirim.aygilarimla
sahte dostlar çok tur şiirde anlatıldığı gibi ben diyarbakırlıyım çok belalı yız arkadaş çevre geniş kimse yaklaşamaz bize ama bazıları sahte dost insanın iyiy gününde yanında olurlar sonra giderler kötü günde yok olurlar sanki hiç tanımıyoruz gibi beni sahte bir dost sattı çok seviyorduk arkadaş bizi sattı olsun en aazdından başkasından satılmadık bu iyidir….