by_accent tarafından Şiir içinde postalandı
Önce düştüğümde kalkmayı öğrendim.
Sonra aleve dokunduğumda acıyı.
Sevmeyi öğrendim, sevilmeyi.
Sonra terkedilip beklemeyi.
Sayende unutulmayıda öğrendim.
Herşeyi öğrendim de, unutmayı öğrenemedim…
Bu yazı 17 Ocak 2008 Perşembe 03:18'da, Şiir altında yazıldı. Bu yazının cevaplarını RSS 2.0 bildirimiyle takip edebilirsiniz. Cevap yazabilir ya da kendi sitenize geri izleme yapabilirsiniz.
Tek kelime ile : Müthiş!
Kardeşim ellerine sağlık…Bu arada tekrardan aramızda görmek seni çok sevindirici.