insanlara kendimi zorla sevdiremeyeceğimi öğrendim. yapabileceğin tek sey
sevilebilecek biri olmak.
gerisi onlara kalmış…
insanları ne kadar düşünürsen düşün,
onların seni o kadar düşünmediklerini öğrendim.
güven elde edebilmek için yılların gerektiğini,
ama yok etmek için saniyelerin bile yettiğini öğrendim.
önemli olanın hayatındaki eşyaların değil,
hayattaki kişilerin olduğunu öğrendim.
insanın ancak 15 dakika çekici olabildiğini,
ondan sonra alışıldığını öğrendim.
kendimi karşılaştırmak için baskalarının en iyi yaptıklarını değil, kendi
en iyi yaptıklarımı kıstas almam gerektiğini öğrendim.
insanlar için olayların değil, onların daha önemli olduklarını öğrendim.
her ne kadar ince kesersen kes,
kestiğinin her zaman iki yüzü olacagini ögrendim.
sevdiğin kişilere sevgi dolu sözler söylemen gerektiğini,
belki bunun onu son defa görüşün olabileceğini öğrendim.
her ne kadar onu çok düşünsen de,
yine de gidebileceğini ögrendim
kahramanların, yapılması gerekenleri ne pahasına olursa olsun,
yapanlar oldugunu ögrendim.
insanların seni hep hesapsız sevdiğini, ama bunu nasıl göstereceklerini
bilemediklerini öğrendim.
sinirlendiğimde gerçekten buna değse bile asla acımasız olmamam
gerektiğini öğrendim.
gerçek dostluğun ve gerçek aşkın aramızda uzak mesafeler olsa bile
büyüdüğünü öğrendim.
birisinin seni istediğin gibi sevmemesi,
onun seni tüm benliğiyle sevmediği anlamına gelmediğini öğrendim.
bir arkadaşın ne kadar iyi olursa olsun seni üzeceğini
ve senin yine de onu affetmen gerektiğini ögrendim.
bazen baskaları tarafindan affedilmenin yetmediğini öğrendim.
kendini de affetmeyi öğrenmelisin.
kalbin ne kadar kırılmış olursa olsun,
dünyanın senin acılarından dolayı durmayacağını öğrendim.
geçmişimiz ve durumumuzun olduğumuz kişiliği etkilediğini,
ama olmamız gerekene karşı sorumlu olduğumuzu öğrendim.
iki kişinin tartışmasının, birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmediğini
öğrendim.
ve tartışmadıkları zaman da sevdikleri anlamına gelmediğini.
bazen kişiliğini eylemlerinin önüne koyman gerektiğini öğrendim.
iki kişinin tamamen aynı olan bir şeye baktıklarında bile
farklı şeyler görebildiklerini öğrendim
hayatlarında her zaman dürüst bir şekilde daha ileriye gitmek isteyen
kişilerin,
sonuçları önemsemediklerini öğrendim.
seni doğru dürüst tanımayan kişilerin,
hayatını birkaç saat içinde değiştirebileceklerini öğrendim.
verebileceğin bir şey kalmadığında bile bir arkadaşın ağladığında,
ona yardım edebilecek gücü bulabileceğini öğrendim.
yazmanın, konuşmak kadar duygusal gayret gerektirdiğini öğrendim.
en fazla önemsediğim kişilerin, benden hep uzaklastırıldıklarını öğrendim.
insanları üzmeden ve duyarlı olarak kendi fikirlerini söylemenin
çok zor olduğunu öğrendim.
sevmeyi,
ve sevilmeyi öğrendim…
öğrendim
Yazılar (RSS)