Gün gelir gözlerin rengini unutturur sana zaman,
bakışlardaki sıcaklığı kaybedersin.
Ne sesi kalır kulaklarında,
ne anılar canlılığını koruyabilir,inan!…
unutursun…
unutturur zaman acıları,hüzünleri,ayrılıkları
bir tatlı anı olarak kalır sana
terk edildiğinde yüreğine batan cam kırıkları.
önce,
zamansız biten aşkına ağlarsın,
sonra,yanlızlıklarına,kadere…
en güç sınavını yaşarsın hayatın
beyhude sorulur sorular ,cevaplar ararsın boş yere…
yavaş yavaş uykuya dalar acılar
eser geçer zaman,
hafif bir meltem misali serin…
hatıraların mahzun sessizliğine gömülür
acıyor ya şimdi yüreğin,ama aldırma,
inan sende alışacaksın zamanla…
Bu yazı etiketlenmemiş.
Yazılar (RSS)
Çok hüzünlü bir şiirmiş be kuzen
Yalnız ben bir şey eklemek istiyorum ;
“unutturur zaman acıları,hüzünleri,ayrılıkları” demiş ya şiir de, bende diyorum ki :
Zaman unutmayı değil, sadece alışmayı öğretir …!
vawwwww kuzen çok doğru söyledin valla.Gerçekten öyle oluyo olsun alışmakta iyidir….:)
Yorumsuz…:(