BlogCini.net

Yaprak döken gençliğimin satır aralarında
Altı kırmızı ile çizilmiş
Ve tırnak içine alınmış
Suskunluğumun baş harflerisin
Şehirler uyurken
Boğazıma sarılırken öfkeler
Bu gizli gülmelerin
Bu sessiz ağlamaların nedir anlamı
Sen hangi mevsimin yağmurusun

Gün gelir gözlerin rengini unutturur sana zaman,

bakışlardaki sıcaklığı kaybedersin.

Ne sesi kalır kulaklarında,

ne anılar canlılığını koruyabilir,inan!…

unutursun…

unutturur zaman acıları,hüzünleri,ayrılıkları

bir tatlı anı olarak kalır sana

terk edildiğinde yüreğine batan cam kırıkları.

önce,

zamansız biten aşkına ağlarsın,

sonra,yanlızlıklarına,kadere…

en güç sınavını yaşarsın hayatın

beyhude sorulur sorular ,cevaplar ararsın boş yere…

yavaş yavaş uykuya dalar acılar

eser geçer zaman,

hafif bir meltem misali serin…

hatıraların mahzun sessizliğine gömülür

acıyor ya şimdi yüreğin,ama aldırma,

inan sende alışacaksın zamanla…

Beni güzel hatırla…
Bunlar son satırlar

Yada bir yağmur sel oldum sokağında
Sonra toprak çekti suyu kaybolup gittim

Beni güzel hatırla…
Çünkü sevdim seni ben herşeyini
Sana sırdaş oldum dost oldum yar oldum
Omzunda ağladım beni üzdün kınamadım
Alışkındım vefasızlığına
El oldun gittin aldırmadım

Beni güzel hatırla…
Sayfalarca mektup bıraktım sana
Şiirler yazdım gözlerine baka baka
Çoğunu okutmadım
Sakladım içimde sevabını günahını
Sessizce gittim
Senden öncekiler gibi
Sende anlamadın beni

Beni güzel hatırla…
Sana gülüşümü gözlerini sonra sesimi bıraktım
En güzel şiirlerimi okudum gözlerine baka baka
Söylenmemiş merhabalar sakladım her köşede
Vedalar bıraktım sokaklarında
Ne arasan bir sevdanın içinde
Fazlasıyla bıraktım ardımda

Beni güzel hatırla…
Omzunda ağladığımı düşün
Birazdan telefonda konuşacağın kişi olabileceğimi düşün
Sürprizleri severdim bilirsin
Buda benden sana son sürprizim olsun
Şimdi senle yaşanan güzel günleri ateşe veriyorum

Nietzsche’nin sevgilisi Lou Salome’ye gönderdiği bir mektuptan : 

Öyle bir hayat yaşıyorum ki ,
Cenneti de gördüm , cehennemi de
Öyle bir aşk yaşadım ki
Tutkuyu da gördüm ,pes etmeyi de.

Bazıları seyrederken hayati en önden,
Kendime bir sahne buldum oynadım.
Öyle bir rol vermişler ki ,
Okudum okudum anlamadım.

Kendi kendime konuştum bazen evimde,
Hem kızdım hem güldüm halime,
Sonra dedim ki “söz ver kendine”

Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin,
Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin,
Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin.
Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin.

Öyle bir hayat yaşadım ki ,
son yolculukları erken tanıdım
Öyle çok değerliymiş ki zaman,
Hep acele etmem bundan, anladım… 

Bir nefes sigara çektim.
Lanet olsun
Ona bile yalnızlığın kokusu sinmiş
Nerelerdesin?

Sözlerim vardı benim, dilimden düşmeyen,
Her bakışına boyun eğen.
Cümlelerimin öznesiydin sen
Yüklemlerim hep istek kipiyle çekimlenirdi
Her kelimenin anlamı sendin.
Ülkelerim vardı benim, anlatıp anlatıp bitiremediğim.
Her bakışında başka bir kıtada bulurdum kendimi.
Okyanusların med-cezirini göstermek isterdim sana

ama sen….

İstemezdin.

Denklemlerim vardı benim, x ve y’leri eşitlemeye çalışırdım
Tıpkı seninle ben gibi.
Ama hiç eşitlenmezdi.
Baştan verirdi sorular x eşit değil y diye,
Ben olasılığını hesaplardım eşitlensin diye

ama olasılık…

Sıfır çıkardı.

İsyanlarım vardı benim, buram buram sitem kokardı,
Her ayaklanmamı bastırırdın kendi içimizde.
Çoktan gerileme dönemine girmişti aşkımız.
Ben her ay yeniden fethetsemde seni,
Yinede tamamen sahip olamazdım sana.
Düşüncelerim vardı benim, kimselere anlatamadığım,
Sorularla cevabını bulmaya çalıştığım,
Ama her soruda başka cevap aldığım.
‘Düşüncelerimin kaynağı neydi’ sorusuna verilen
Cevabımdın sen.
Sen benim hayatta öğrendiğim
ve sen benim hayatta bir türlü geçemediğim

Tek derstin SEVDİĞİM…

Uzun süredir resimli şiir paylaşmıyordum. Gerçi diğer arkadaşlarım şiir paylaşıyorlar ama…Ancak baktım talepler geliyor, kırmıyayım istedim talepte bulunanları . Buyrun efenim…

Ayrılığın, ayrılık olması için
Bu kadar gitmek yeterli…
Sana dön demiyorum.
Ama artık dur…
Dur! daha fazla gitme,
Sonra şiir olur,
Düşersin dilime…

ALışma bana,
ne yapacağım beLLi oLmaz,
bugün varım,yarın birden yok oLurum
Dokunma bana,kapanmamış yaraLarLa doLuyum
Sevme beni,yoğun duyguLarımda kayboLursun
Çözmeye çaLışma sakın,seninLe karışır iyice kördüğüm oLurum
Güveniyorsan kendine inandır beni aşkın varLığına,sonucunda öyLe bir aşk yaşatırımki,vazgeçemezsin,tutkun oLurum ..
YıkabiLirsen duvarLarımı,sakin bırakma beni,tüm tutkuLarım ve gücümün arkasında
haLa minik bir çocuğum,büyütemezsen kayboLurum

Önce düştüğümde kalkmayı öğrendim.
Sonra aleve dokunduğumda acıyı.
Sevmeyi öğrendim, sevilmeyi.
Sonra terkedilip beklemeyi.
Sayende unutulmayıda öğrendim.
Herşeyi öğrendim de, unutmayı öğrenemedim…

Ağladığımı kimseye söyleme anne
Onlar bunu hiç bilmiyor…

Onlar hala benim için hayatın
Büyük bir hayal kırıklığı olduğunu bilmiyor…