BlogCini.net

Seninle bir öykümüz vardı hatırlarmısın?
Sen yüzyılarca uyuyan bir peri kızı
Ben masalın ilk sayfasında ölen kahramam
Sen en iyi kadın oyuncu
Ben caresiz figüran
Sen; yazıp,cizip yöneten
Ben degeri anlaşılmayan konuk oyuncu
Sen kuyumcunun satmaya kıyamadıgı pırlanta
Ben senin yanında verilen eşantiyon mal
Sen defalarca okunmuş kalın yapraklı bir masal
Ben tozlu raflarda cürüyen bir roman
Sen deniz feneri..
Ben gözlerini arayan sandal
Sen istasyondan kalkıp giden bir tren
Ben arkandan gelen duygu yüklü vagon
Sen olayı gercekleştiren lider,eylemci
Ben olayda adı gecen şüpheli şahıs
Sen firari
Ben carmaga gerilmiş isa
Sen seri katil
Ben faili meçhul…

                                  Elbet

                                  rüzgar

                                 ve deniz,

                                 taşır

                                 emanetlerini.

tesekkür ederim 
bana ilk defa aski tattirdigin için 
bana severek yasamayi ögrettigin için 
hayata simsiki sarilmayi gösterdigin için 
tesekkür ederim 
bana sevgiyi hasreti aciyi tattirdigin için 
beni kiskanç ve nazli bir kiz yaptigin için 
bana bir bakisinla hayati toz pembe gösterdigin için 
tesekkür ederim 
az da olsa bana kalbinde bir yer ayirdigin için 
beni birazicik olsun sevdigin için 
bana unutulmazligi kanitladigin için 
tesekkür ederim 
gözlerimi açtigin için 
son kez tesekkür ederim kalbimde kapanmayacak bir yara açtigin için 
BU TESEKKÜRLER AZ BILE 

                                    Her Yağmur Zamanı

                                                     Seni SEVİYORUM…

Sen sıkıntıdaysan ben zordayım

Sen ateşteysen ben kordayım

Bir gün bu dünyadan göçüp gidersen

Bilki ben senden önce ordayım…

vakit doldu ben gideyim

küçük yaşta ağlar oldum

fırtınamsın benim

sen estikçe ben titredim…

bir sen var içimde

adı yok…

Lanet edersin yaşadığına,

maziden ne kalmışsa yırtar atarsın..