zencefil tarafından Şiir içinde postalandı, tags: korkma
Eski mekanlaraeski dostlara
Uzanan tüm sevgiler benim
Buzlar içinde de olsa yorgun bedenim
Ben hep o eski benim.
O yüzden hep sıcaktır ellerim
Tut korkma…
Hep böyle yalnız değildir uzak tepeler
Gün gelir yorulur sancılar, perdeler iner
Zaman gibi her şey yok olur gider
Değişmez benim sevgilerim
Korkma…
Gecenin gözleri hep böylemidir
Sular taş kesilir denizler duman
Göklerin en gece olduğu zaman
Derinlerde nurla dolan gözlerim
Korkma dokun, ben
O eski benim…
Etiketler:
korkma
Yorum Yok »
Ruhun doymaz geceler kalmış üstüne
Gönlün olmaz korkma
Sevgin olmaz denesen de bile bile
Ömrün olmaz korkma
Çırpındıkça batarsın bataklığa
Kurtaran kalmaz unuttuğun dışında
Ellerin buz olur, ayakların çivi
Isıtmazlar dokunsalar da
Bedenin kalsın, ruhun inansın
Severim sandım, yine aldandın
Ruhun duymaz seneler geçmiş üstüne
Gönlün olmaz hala
Sevgin dolmaz “yine” desen de kendine
Saygın olmaz korkma
Etiketler:
hayko cepkin,
korkma,
ogün şanlısoy
7 Yorum »
Yazılar (RSS)