BlogCini.net

Uykuların kaçar geceleri, 

Bir türlü sabah olmayı bilmez, 

Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya 

Deli eden uğultudur başlar kulaklarında, 

Ne çarşaf halden anlar, ne yastık 

Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık, 

Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın, 

Onun unutamadığın hayali, 

Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine, 

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.  

Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu, 

Şerefin, faziletin, iyiliğin güzelliğin. 

Gün gelir de, sesini bir kerecik duymak için, 

Vurursun başını soğuk, taş duvarlara, 

Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın 

Duyarsın. 

Ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın. 

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.  

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin 

Niçin yaratıldığını. 

Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini 

Uzun, uzun seyredersin aynalarda güzelliğini 

Boşuna geçip, giden yıllarına yanarsın. 

Dolar gözlerin, için burkulur 

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın. 

Ümit Yaşar Oğuzcan  

Bu yazı 7 Ocak 2008 Pazartesi 23:43'da, Şiir altında yazıldı. Bu yazının cevaplarını RSS 2.0 bildirimiyle takip edebilirsiniz. Cevap yazabilir ya da kendi sitenize geri izleme yapabilirsiniz.