BlogCini.net

Dinlemek İçin Tıklayınız!

//

Kenar süsü oldum hayatında
Yani olmasam da olurdu..
Kaza süsü de verirdin vefatıma,
Yokluğum boşluk yaratmazdı..
Seni aramamam, sormamam, bakmadan uzaklaşmam eminim çok hora geçti
Hurdaya çıktı içim fark ettin mi hiçe döndüm
Çürüye çürüye tükendim
Rezil ettim kendimi
Dağıttım
İçtim
Düştüm
Ona buna ağladım
İçimden döküldün
Gülmeyi unuttum
Kendimi dinlemekten
Hastalık hastası oldum senin yüzünden…

Benim günahım yok , posta kutuma gelen bir mail’den . Ben suçsuzum yani .

Bu sabah erken kalkmayacağım.
İşte bunu söyleyerek girdim yatağıma.
Kocaman bir yatağım var. Hep yalnız hissederdim girdiğimde. Bomboş.. .
Artık öylesine dolu ki, diğer yastığıma sarılarak uyuyorum. Adını sen koydum.
Kenetlenmiş halde uyanıyorum. Bir daha bırakmayacam dermiş gibi. Hırsla.. .
Nevresim takımlarım aynı sen. Pamuklu saten diyorlar.
Satenini at, pamuk gibisin. Öyle kendimi kandırıyorum işte, güyaa karnında uyuyorum.
Böyle fosforlu. Işıkları bir kapatıyorsun. Yıldızlara sarılarak uyuyorsun sanki. Öyle kendimi kandırıyorum işte. Yıldızlarını at, yıldızlarım sende. Gözlerim kapalı ama, gözlerini görüyorum.
Tutmuyorlar yerini.. . Hangi pamuk böyle güzel kokuyor? Hangi yıldızlar böylesine parlak ?
Güne güzel başladım. Yüzüm gülüyor.Kıvır kıvır süpürge teli gibi saçım var. Dokunduğunda pamuk gibi oluyorlar.Hiç olmadığı kadar şekilli görmek istiyorum onları.
Yüzümü bir defa değil iki defa yıkıyorum. Traş olmadan, traş losyonu sürüyorum.
Bir iki defa uyandığımda kahvemi içmedim evden çıkarken. Onun acısını bile istemiyorum.
Buna rağmen bir gör yüzümü, küçük muzip çocuklar gibiyim. O tebessümü sanki çiviyle takır takır geçirdiler,oydular suratıma.
Her zamankinden şık olmak istiyorum, her zamankinden aşık uyanıyorum.
İçim içime sığmıyor. Vuracam kendimi pencereye. Bağıracam aşığım ulan diye.
Aklıma geliyorsun. Heyecan basıyor. Ellerim titriyor. Vuracam arabayı en sonunda.
Okul yolundayım. Artık eğitimim daha değerli. Bir an önce mesleğimi elime almalıyım.
Doğmamış çocuklarım var. Her tarafı sana benziyor. Haliyle öylesine güzeller ki, onları bu güzellikleriyle nasıl yetiştirecem telaşındayım. Nasıl sen gibi olsunlar. Nasıl mütevazi, nasıl sevgili, nasıl bebek gibi, nasıl akıllı, nasıl efendi, hanım efendi.
O küçük kız geliyor aklıma. Ben yüz göz olamam hanım.
Git tanı bakayım şu erkek arkadaşını neyin nesiymiş diyorum.
İçimde kahkahalar patlıyor. Parlıyor. Yüzünün yıldızları gibi.
Aklımı, kalbimi aşındırdın pamuk sevgili.
Rüyalarımla, rüyalarınla, rüyalarımızla uyanayım istiyorum.
Beş dakika fazlası neye bedel değil ki söylesene.. .

Ben yarın sabah yine erken kalkmayacağım pamuk sevgili.
Gir yine benliğime, alıştırdığın tebessümünle uyanayım diye.. .

Poseidon

Eski mekanlaraeski dostlara

Uzanan tüm sevgiler benim

Buzlar içinde de olsa yorgun bedenim

Ben hep o eski benim.

O yüzden hep sıcaktır ellerim

Tut korkma…

Hep böyle yalnız değildir uzak tepeler

Gün gelir yorulur sancılar, perdeler iner

Zaman gibi her şey yok olur gider

Değişmez benim sevgilerim

Korkma…

Gecenin gözleri hep böylemidir

Sular taş kesilir denizler duman

Göklerin en gece olduğu zaman

Derinlerde nurla dolan gözlerim

Korkma dokun, ben

O eski benim…

Ak bir güvercindin sen çatımın üzerine,

Çayım, sigaram, soluğumdun,

Sen benim için gülün kokusuydun,

Gözümün yaşı, yüreğimin tek hakimiydin,

Sen erişilmez sen mükemmel varlıktın,

Tapardım sana bilirsin bir tanem

Bir çocuğun atlı karıncaya hayranlığı idi.

Benimki sadece, seyir ederken yetersiz,

Ak kağıtlar yetersiz kalırdı, sana yazdığımdan,

Bizim sevgimiz tükenmezdi hani,

Hani senin karanfilli inci tanendim ben,

Vefasız olabilirmisin, seni bunca severken ben.

Ruhun doymaz geceler kalmış üstüne
Gönlün olmaz korkma
Sevgin olmaz denesen de bile bile
Ömrün olmaz korkma

Çırpındıkça batarsın bataklığa
Kurtaran kalmaz unuttuğun dışında
Ellerin buz olur, ayakların çivi
Isıtmazlar dokunsalar da

Bedenin kalsın, ruhun inansın
Severim sandım, yine aldandın

Ruhun duymaz seneler geçmiş üstüne
Gönlün olmaz hala
Sevgin dolmaz “yine” desen de kendine
Saygın olmaz korkma

Ağlasam sesimi duyar mısınız,

Mısralarımda;

Dokunabilir misiniz,

Gözyaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,

Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu

Bu derde düşmeden önce.

Bir yer var, biliyorum;

Her şeyi söylemek mümkün;

Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;

Anlatamıyorum.

Orhan Veli Kanık

Sene 2001, Burcu Güneş çok beğendiğim bu şarkısını yayınlamış ve tüm sene dinlememe vesile olmuştur. Aradan uzunca yıllar geçse de ben hala büyük bir zevk ile dinlerim. Bu parçanın ben de özel bir yeri de vardı(r)…

Artık mutluluğa kanatlanma zamanın geldi sevgili…
Bensiz olsan da;
Her güneş, gözlerine doğmaya,
Her rüzgar, saçlarında dolaşmaya gelecek…
Hadi git…

Çünkü; mutluluklar en çok sana yakışıyor sevgili…

Maviler kadar özgürsün artık…
Dilediğince uçabilirsin….
Yolların hep Cennete çıksın sevgili…

Bensiz hayatında mutluluklar dilerim…

Bertuğ Cemil‘den “yağmur” parçasın dan sonra en favori parçamdır. Keyifli dinlemeler ve izlemeler dilerim…